يكي از آثار متعددش داراي چنان شهرت خارقالعادهاي است كه نخست از آن سخن
ميگوييم و آن بالهاي عقاب نام دارد و زيجي است در شش باب و ازاينرو، به
شش
بال معروف است (اشارهاي است به شش بال اسرافيل در كتاب اشعيا
2:6) و موٴلف را غالباً استاد بالها ميخوانند، زيج سال 1365 در تاراسكُن تنظيم شد، ولي احتمالاً داراي تحرير قبلي (1340) بوده است. هدف اصلي آن كمك به تعيين تقويم يهود بود. مطالب
شش بال به ترتيب عبارت است از؛ الف، ب) اقتران و تقابل هفت اختران؛ ج) تعيين زمان و مقدار كسوف و خسوف؛ د) خسوف؛ ه و ز) كسوف.
شهرت اين زيج را از تعداد نسخههاي عبري موجود ميتوان دريافت كه در برخي از آنها جدولهاي اخترگويي اضافي و محاسباتي در مورد دورههاي بعدي وجود دارد. مثلاً يكي هست كه عُزّيِل نامي آن را تا سال 1480 يا 1490 ادامه داده است و
ستونهاي خِرَد نام دارد. زيج را پزشكي به نام جوواني به لاتيني ترجمه كرد و اين ترجمه مورد استفادهٴ پيكودِلاميراندولا (1463ـ1494) قرار گرفت. آنچه بيش از همه درخور توجه است، اين زيج را ميخائيل خِريسوكوكسِس در سال 1435 به يوناني شرح كرد. شرحهاي عبري متعددي هم بر آن نوشته شد كه احتمالاً جالبترين آن تأليف قرائيه بود، با يادداشتهايي در باب چگونگي تنظيم جدولهاي تاراسكُن براي قسطنطنيه و كريمه.
ميان اين امر كه قرائيه زيج عمانوئيل را ميشناختند و اينكه اين زيج در زمرهٴ آثار عبري انگشتشماري بود كه در سدههاي ميانه به جهان يوناني زبان راه يافت، بايد رابطهاي موجود بوده باشد. البته عدهٴ زيادي از قرائيه به زبان يوناني سخن ميگفتند و جامعهٴ قرائي در آن هنگام، حلقهٴ رابطي طبيعي ميان قوم يهود و بيزانس بود.
اينك، بايد بهاختصار از ساير آثار عمانوئيل سخن گفت. آثارش را ميتوان به چهار گروه قسمت كرد: نجوم، حساب، اخترگويي، افسانهٴ اسكندر. آثار نجومي را فقط ازآنرو در گروه اول جاي دادم، كه قبلاً از يكي از آنان سخن گفتم و آن را ميتوان در صدر همهٴ آنها قرار داد.
نجوم.
1. بالهاي عقاب ¿ بالا.
2. رسالهٴ زيج محاسبهٴ موضع ستارگان. بعد از سال 1340 در تاراسكن تأليف شده است.
3. زيج تعيين ميل خورشيد. بنابر طريقهٴ ابنعزرا، منسوب به ابراهيم بارحيه. زيج بر اساس افق تاراسكن و آوينيون تنظيم شده است.
4. زيج هديهٴ خوب. زيج زهره و عطارد از سال 1300 تا 1357 بر اساس دورههاي 8 و 46 ساله.
5. در باب ساختن اسطرلاب. افق آرل، تاراسكن و آوينيون ذكر شده است.